Omdat de Zeitgeistgedachtegang een heel andere kijk heeft op economie, samenleving en cultuur, raden we je vooral aan om de film "Zeitgeist: Moving Forward" te bekijken. Deze film brengt de Zeitgeistgedachtegang meer tot leven. Mocht je na het lezen van dit artikel meer willen weten, dan raden we de volgende films, series, presentaties, podcasts, boeken en FAQ aan. Met name het gratis boek "The Zeitgeist Movement Defined" is aan te raden. Als je meer wilt weten over hoe je betrokken kunt raken bij de Zeitgeistbeweging, bekijk dan onze "raak betrokken" pagina.
De Zeitgeistbeweging werkt aan het veranderen van het dominante culturele en sociale klimaat van deze tijd. Vandaar ook de naam "Zeitgeistbeweging", internationaal bekend als The Zeitgeist Movement (TZM). In de kern zetten we ons in voor een post-schaarste economisch model dat duurzaamheid en efficiëntie centraal stelt voor het welzijn van de samenleving, in balans met de natuur. Dit post-schaarste economisch model heet een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE). Met betrekking hiertoe ligt onze focus op analyseren, onderzoeken en vervolgens creëren. Dat laatste kan pas als er een grote groep mensen goed op de hoogte is van de Zeitgeistgedachtegang en diezelfde mensen dat ook helder kunnen verwoorden en overbrengen naar anderen. Voorlopig ligt de focus voornamelijk op analyse, onderzoek en educatie omdat we nog geen grote, goed geïnformeerde groep mensen hebben om ons te richten op creëren.
De Zeitgeistbeweging functioneert via een netwerk van chapters (lokale groepen) die weer eventueel bestaan uit teams. Een chapter kan gegroepeerd zijn op lokaal, regionaal of nationaal niveau. Nationaal zou bijvoorbeeld de Zeitgeistbeweging Nederland chapter zijn, regionaal kan provinciaal zijn en lokaal kan stedelijk of bijvoorbeeld een universiteitscampus zijn. Internationale samenwerking gebeurt vrijwel alleen online. Deze chapters functioneren in een "grassroots" cultuur. Dat wil zeggen dat men zelfstandig functioneert met dezelfde collectieve Zeitgeistgedachtegang; er is geen centrale aansturing. Elke chapter werkt aan het verspreiden en verbeteren van deze Zeitgeistgedachtegang. Dit vertaalt zich bijvoorbeeld in de bewustwording over onze sociale en economische kernproblemen, maar ook in het onderzoeken en beter kenbaar maken van de praktische oplossingen die we tot onze beschikking hebben, zodat we vervolgens het huidige verouderde sociaaleconomisch systeem kunnen ontgroeien.
We communiceren via publieke (online) evenementen, social media en vrijwilligerswerk. Het activisme van de Zeitgeistbeweging is gebaseerd op vreedzame methodes met aandacht voor de kernoorzaken van veel algemene maatschappelijke, ecologische, economische en technologische problemen. Voor meer informatie, bekijk dan de "Chapters Guide" in ons boeken overzicht. Lees de "Chapters Guide" als je alles wilt weten wat een chapter is, hoe je er eentje start en wat je kunt verwachten.
Never doubt that a small group of thoughtful, committed citizens can change the world. Indeed, it's the only thing that ever has.
De Zeitgeistbeweging is geen politieke beweging en erkent geen rassen, verschillende klassen binnen de samenleving, religies of landen. Dit is omdat we deze scheidende begrippen willen ontgroeien. De Zeitgeistbeweging erkent dat het bevorderlijk is dat we onszelf zien als wereldburgers en niet gescheiden van elkaar en de natuur. De natuur is een dictatuur; het is daarom van belang dat we ons zoveel mogelijk hiermee in lijn stellen. Onze problemen en begrippen zijn niet gekoppeld aan landelijke grenzen of dergelijke persoonlijke opvattingen. We zijn een educatieve beweging die een duurzame sociale verandering wil realiseren. Hiervoor is een verschuiving van onze maatschappelijke waarden cruciaal. Een samenleving die opereert onder de veronderstelling dat we ons ecosysteem kunnen negeren in onze beslissingen, werkt schadelijk. Duurzame technologie in de handen van zo'n samenleving heeft een beperkt succes, met name wanneer onze samenleving niet bewust is van de utopie om een oneindige groei-economie in stand te houden op een planeet die geen oneindige resources heeft.
Zonder goed gefundeerde sociale en duurzame maatschappelijke waarden zal wetenschap en technologie wellicht niet optimaal ingezet kunnen worden. Het splitsen van het atoom had bijvoorbeeld kunnen blijven bij de mogelijkheid om met weinig middelen veel energie op te wekken. Maar inmiddels is onze planeet bezaaid met de meest dodelijke wapens ooit. Terwijl de wereld snakt naar meer Manhattan projects, niet om meer massavernietigingswapens te maken, maar massa-creatieprojecten om de wereld te verbeteren. Zonder een positieve culturele en economische verandering zal wellicht het volgende Manhattan project nog schadelijker uitpakken voor de mensheid. Het is te vergelijken met een kind dat het pistool van zijn vader vindt; we zijn als samenleving nog niet volwassen genoeg om hier verantwoordelijk mee om te gaan.
Deze gedachtegang voor een culturele en economische verandering is van groot belang, groter dan alleen de focus op duurzame technologie of het herontwerpen van steden. De Zeitgeistbeweging is een educatieve beweging die deze gedachtegang naar het brede publiek communiceert in vele vormen. Deze gedachtegang heeft een open eind, net zoals de natuur moeten wij ons ook constant aanpassen. De aanname van de Zeitgeistbeweging is dat cultuur de moeilijkste factor is om te veranderen. Technologie is immers al in een constante staat van verandering. Ook eisen we dit van bijvoorbeeld de smartphone-industrie; helaas zijn we niet zo kritisch en veeleisend op culturele verandering. Het is daarom met name een educatief bewustwordingsproces waar we ons voor inzetten.
Menselijk gedrag staat niet vast; het is het resultaat van een dynamische wisselwerking tussen onze genetische aanleg en de dominante cultuur en sociaaleconomische status waarin we opgroeien. Waar onze genen de "bandbreedte" van onze mogelijkheden bepalen, de biologische blauwdruk, bepaalt de omgeving waar we ons binnen die bandbreedte bevinden. De negatieve gedragingen die in onze samenleving worden geprikkeld, beloond of geforceerd, zijn een reflectie van een sociaaleconomisch milieu dat specifieke biologische overlevingsmechanismen activeert. In een competitieve economie die zelfinteresse boven coöperatie stelt, worden genetische predisposities voor competitie en alertheid "aan" gezet, terwijl onze natuurlijke aanleg voor altruïsme, waarbij we onbaatzuchtig handelen in het belang van anderen, minder ruimte krijgt om tot uiting te komen.
Gedrag wordt vormgegeven door de manier waarop onze omgeving onze biologie aanstuurt. Neem het voorbeeld van een baby uit Azië die geadopteerd wordt door een Fries gezin. Hoewel de genetische achtergrond, zoals uiterlijk of aanleg voor temperament, onveranderd blijft, wordt de cognitieve en sociale ontwikkeling volledig gevormd door de Friese omgeving. De hersenen zijn neuroplastisch, wat betekent dat ze fysiek veranderen en zich aanpassen op basis van ervaringen. Het kind zal vloeiend Fries praten omdat de taalgebieden in de hersenen zich vormen naar de input die ze krijgen. Wanneer deze persoon later naar Azië terugkeert, kijkt die door een Friese neuro-culturele lens. Er bestaat geen genetische blauwdruk voor specifieke culturele gewoonten, we worden enkel geboren met de biologische capaciteit om de cultuur waarin we geplaatst worden aan te leren. De omgeving bepaalt welke "software" er op de genetische "hardware" draait.
Een extreem bewijs voor de noodzaak van een stimulerende omgeving zijn wolfskinderen. Hoewel zij met een menselijk genoom worden geboren, kan hun menselijk potentieel niet worden geactiveerd zonder de juiste omgevingsprikkels tijdens kritieke ontwikkelingsfasen. Dit proces noemen we epigenetica, waarbij chemische schakelaars genen aan- of uitzetten op basis van externe factoren zoals stress, voeding en sociale interactie. We zijn een "gedrags-spons", maar de spons zelf heeft een biologische structuur. Wanneer onze huidige economie en cultuur chronische stress en ongelijkheid veroorzaken, heeft dit een direct negatief effect op onze genexpressie en algemene gezondheid. We moeten ons afvragen: creëren we een milieu dat de gezondste versie van onze menselijke biologie ondersteunt?
Begrip van deze systemische factoren voorkomt dat we vervallen in simplistisch vingerwijzen. Het gedrag van de zogenaamde "elite" is vaak geen uiting van een inherent "slecht" genoom, maar een uiting van menselijke adaptatie aan een specifiek milieu. Een bankier of politicus reageert op prikkelstructuren, de weg van de minste weerstand naar succes. In een systeem dat kortetermijnwinst boven ecologie stelt, zal het menselijk brein, gedreven door evolutionaire beloningssystemen zoals dopamine, kiezen voor wat het systeem valideert. Het "oogsten" van schadelijk gedrag is het logische gevolg van de sociaaleconomische "zaden" die we zaaien.
The chief problem in any community cursed with crime is not punishment of the criminals, but the preventing of the young from being trained to crime.
Ook al zouden we deze elite in de gevangenis opsluiten, de volgende dag zullen we weer soortgelijke problemen ervaren. De epigenetische landschappen, de condities die dit gedrag uitlokken, blijven dan immers onveranderd. Zolang de spelregels van ons sociaaleconomisch systeem competitie en schaarste afdwingen, zal de menselijke biologie zich daarnaar vormen, ongeacht wie de spelers zijn. De Zeitgeistbeweging pleit daarom niet voor een strijd tegen personen, maar voor een structurele herziening van onze omgeving. Alleen door een cultuur en economie te ontwerpen die samenwerking en duurzaamheid belonen, kunnen we de menselijke genetica faciliteren om tot haar meest constructieve en gezonde uiting te komen.
Post-schaarste is een theoretische economische situatie waarin de meeste goederen in grote hoeveelheden kunnen worden geproduceerd met minimale menselijke arbeid, zodat ze voor de samenleving heel goedkoop of zelfs gratis beschikbaar komen. Post-schaarste betekent niet dat schaarste voor alle goederen en diensten is opgeheven, maar dat de samenleving gemakkelijk kan voorzien in haar basisbehoeftes om te overleven. Schrijvers over dit onderwerp benadrukken vaak dat sommige goederen schaars zullen blijven in een post-schaarste samenleving. Een post-schaarste samenleving zal dus niet perfect zijn, het zal slechts veel beter zijn dan wat we nu hebben. Wat we voorstellen is een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE); dit is een vorm van een post-schaarste economie.
We willen met behulp van educatie een meer duurzame samenleving en cultuur realiseren, wat hopelijk zal leiden tot een meer duurzame vorm van economie. Een economie die gebonden is aan het draagvermogen van onze planeet, waar economische welvaart gemeten wordt in de fysieke en mentale gezondheid van de samenleving, in balans met de natuur. In plaats van een oneindige groei-economie op een planeet die geen oneindige resources heeft en waar het welzijn van mens en natuur geen doel op zich is.
We erkennen verder de schade die de elite toebrengt aan hun medemensen en de natuur. Maar dat maakt het nog geen menselijk probleem; het is een systemisch probleem. We zijn allemaal onderdeel van dat systemische probleem en dus ook van de oplossing. Ook is het niet onze bedoeling om in opstand te komen. Het is een bewustwordingsproces, dat alleen via educatie gerealiseerd kan worden en niet door geweld geforceerd kan worden.
You never change things by fighting the existing reality. To change something, build a new model that makes the existing model obsolete.
Het huidige economische proces, in welke "isme" smaak dan ook: communisme, kapitalisme, socialisme, etc. maakt geen beslissingen op basis van het draagvermogen van onze planeet en behoeftes van de samenleving. We hebben een economie nodig die de resources van de planeet respecteert en ze efficiënt distribueert als we problemen zoals oorlog, armoede en corruptie pogen te ontgroeien.
Het probleem dat mensen in bijvoorbeeld Afrika, maar ook in het Westen hebben, is niet het gebrek aan resources, maar het gebrek aan geld. De tienduizenden kinderen die dagelijks wereldwijd sterven, sterven in wezen omdat hen het eten en de medicijnen ontoegankelijk wordt gemaakt. Dit heet "structureel geweld" en verwijst naar een vorm van geweld waar een sociale structuur of institutie mensen schaadt door ze de toegang tot hun basisbehoeftes te bemoeilijken. Het is dus een vorm van ingebouwd geweld in de samenleving. Voormalig directeur Dr. Samuel Broder van het National Cancer Institute uit de VS verklaarde (relatieve) armoede zelfs als kankerverwekkend, wijzend op de nadelige gezondheidsgevolgen van een lage sociaaleconomische status. Structureel geweld zou dus ook uitgebreid kunnen worden naar gezondheidsproblemen, zoals de 4.2 miljoen mensen die jaarlijks wereldwijd sterven door luchtvervuiling of grote steden die bedreigd worden door watertekort. Dit is volstrekt onacceptabel omdat we de technologische middelen, resources en kennis kunnen inzetten om dit te voorkomen of te beperken.
Vroeger werkten de meeste mensen in de landbouw om de samenleving te voorzien van genoeg eten. Tegenwoordig werkt door mechanisatie en automatisering slechts een klein percentage in de landbouw en hebben we alsnog overproductie. Als reactie op die technologische evolutie worden soms productiequota's ingevoerd. Want als boeren te veel eten produceren, dan raakt de markt verzadigd en zakt de prijs waardoor men er minder van rond kan komen. Terwijl de voedselbank moeite heeft met de toenemende vraag van mensen die te weinig geld hebben voor eten. Dit is al een aanwijzing naar wat er mis is met onze huidige economie en waar we heen kunnen werken.
Met behulp van automatisering zijn we in staat om meer te doen met minder. Dit staat in conflict met een economie die handelt op basis van vraag en aanbod en de aanname dat iedereen via arbeid een inkomen heeft. In 2019 werd wereldwijd 560 miljard dollar uitgegeven aan reclame. Reclame speelt een grote rol om mensen te manipuleren tot het meer consumeren van het grotere aanbod aan producten. Stel dat we slechts een fractie van dat reclamebudget zouden steken in het verlengen van de levensduur van producten? Door bijvoorbeeld recyclebare modulaire ontwerpen met voorbedachte update-procedures. Maar in plaats daarvan doen we juist aan geplande productveroudering omdat daar meer winst in zit. Is het gedrag dat we belonen ook het gedrag dat we willen?
We hebben een nieuw systeem nodig dat duurzame overvloed, automatisering en efficiëntie beloont. Op dit moment zijn dat de vijanden van het huidige systeem. We hebben een economie nodig die het welzijn van de planeet ziet als onze welvaart. Nu meten we dat voornamelijk in de cijfers van het Bruto Nationaal Product (BNP) en de beurskoersen. Deze manier van welvaart meten staat niet direct verbonden aan een gezonde samenleving en een ecologisch balans. Eerder het tegenovergestelde als we kijken naar bijvoorbeeld onze ecologie, economie, samenleving, industrie, landbouw en veeteelt.
Technologische werkloosheid is een feit en is een hot topic in de academische, economische en technologische sector. Overal worden banen vervangen door automatisering. Dit betreft niet alleen de low-skilled banen maar ook banen zoals advocaten, dokters, journalisten en logistieke banen. Automatisering stelt ons in staat om meer te produceren. Deze producten zijn vaak ook van hogere kwaliteit. Hard- en software gaan niet op verlof, hebben geen pauze nodig, worden niet ziek en kunnen dus 24/7 werken. Met automatisering kunnen we dus steeds meer met minder (mensen). Buckminster Fuller noemde dit "ephemeralization". Hoewel deze trend positief klinkt, is het in onze huidige economie een probleem. Iedereen heeft immers een baan nodig om toegang te krijgen tot bijvoorbeeld onderdak, levensmiddelen, transport, zorg en educatie. Nieuwe banen zullen wel verschijnen, maar hebben soms ook een nieuwe opleiding nodig, waar tijd en geld voor nodig is. Iemand die werkloos raakt door automatisering heeft wellicht wel de tijd, maar misschien niet het geld.
Er zijn tegenwoordig positieve ideeën over het basisinkomen. Maar we kunnen zelfs een stap verder gaan, door bijvoorbeeld de ontwikkeling van een duurzame infrastructuur te stimuleren. Op die manier kunnen de kosten van levensonderhoud structureel verlaagd worden voor iedereen. Deze duurzame infrastructuur zal, wanneer eenmaal tot stand gebracht, in tegenstelling tot het basisinkomen niet zo snel verdwijnen en kan steeds verder uitgebouwd worden. Want wanneer het basisinkomen ingetrokken zou worden bij een volgende crisis, dan zouden de problemen weer snel terugkomen. We moeten daarom zoeken naar systemische oplossingen voor systemische problemen, geen "patchwork" van symptomen.
We moeten de oude manier van denken proberen te ontgroeien, het denken in geld. Geld zal zijn relevantie steeds meer verliezen, met name door het doorlopende verval van onze ecologie en de opmars van automatisering. Een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) zou als mogelijke oplossing kunnen gelden. Voor die transitie is ook een nieuwe cultuur nodig. De Zeitgeistbeweging werkt daarom met name aan het realiseren van deze culturele verandering.
We leven in een wereld die gedicteerd wordt door de wetten van de natuur. Hoewel onze begrippen hierover soms in twijfel getrokken kunnen worden, weten we voldoende dat we hieraan gebonden zijn. Het nemen van beslissingen die in lijn staan met de natuurlijke processen is bevorderlijk en duurzaam. Tegenwoordig beschikken we steeds meer over de technologische capaciteit om planetaire resources in kaart te brengen. Ook zijn we steeds beter in staat om het verbruik en hersteltempo van deze resources te meten. Met zo'n wereldwijd gekoppeld informatienetwerk is het mogelijk om continu tot nauwkeurigere beslissingen te komen.
Wetenschap is geïnteresseerd in het vinden van de beste schatting van de waarheid. Tegelijkertijd erkent wetenschap dat vrijwel alles wat we weten herzien kan worden op basis van nieuwe informatie. Dit maakt wetenschap de beste methode die we kennen om tot beslissingen te komen. Echter worden beslissingen in de politiek vaak gemaakt op basis van populaire maar onvolledige subjectieve meningen. Om succesvol te zijn in een democratie loont het om standpunten te hebben die door het overgrote deel gesteund worden. Verder leven we in een wereld waar alles te koop is voor de hoogste bieder, inclusief politici. Dit betekent dus dat beslissingen niet per se goed overwogen zijn. Deze vorm van democratie zet de samenleving regelmatig tegen elkaar op en kan ook een buitengesloten en hopeloos gevoel achterlaten bij de mensen die zich niet gehoord voelen.
In een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) is er sprake van een vorm van participatiedemocratie, waarbij beslissingen in de samenleving tot stand komen op basis van de beschikbare resources en de wetenschappelijke methode in een open-source cultuur, met als doel de beste collectieve inzichten en beslissingen te behalen. Met als gevolg dat men gemotiveerd wordt om meer generieke vaardigheden op te doen in plaats van een enkele specialisatie. Het is dan geen kwestie meer van wie de meeste stemmen behaalt en dan zonder verdere democratische inbreng voor iedereen een aantal jaar de beslissingen kan nemen. In een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) gaat het er meer om wie bekende elementen kan omzetten tot een nieuwe verbeterde vorm, ook wel creativiteit genoemd. Dit creëert een gezondere vorm van competitie waar iedereen een bijdrage aan kan leveren en wint, ook als je "verloren" hebt. Want gewezen worden op nieuwe inzichten wordt geprezen, want het biedt de kans om ervan te leren en het verder te ontwikkelen.
If I have seen further it is by standing on the shoulders of giants.
Tegenwoordig profiteer je al van bijvoorbeeld het vliegtuig, medicijnen en een smartphone met onder andere Internet en GPS. Hier heb je niks voor hoeven doen. De samenleving heeft deze innovaties al teweeggebracht. Maar er is zoals altijd ruimte voor verbetering. Echter is alles nog steeds te koop voor de hoogste bieder, inclusief "wetenschappelijke resultaten". Ook worden innovaties soms weggedrukt omdat het bijvoorbeeld een grote industrie bedreigt of uit een concurrerend land komt. Ook zit veel informatie en ontwikkeling achter een paywall, zoals sommige wetenschappelijke journals en patenten. Dit beperkt samenwerking, motiveert zelfinteresse, versterkt wantrouwen en corruptie, en vertraagt ontwikkeling.
In een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) komt men tot beslissingen op basis van de wetenschappelijke methode (geen meningen) en de beschikbare planetaire resources (geen geld of landelijke grenzen). Meningen zijn niet altijd goed onderbouwd op basis van getoetste informatie en bevatten soms vertekende beoordelingen; daarom zijn ze niet toereikend in een beslissingsproces. Meningen zullen niet verboden zijn. De wetenschappelijke methode is slechts veel nauwkeuriger, waarbij de getoetste resultaten gerepliceerd moeten worden. Inbreng is verder mogelijk door het verbeteren van de hypotheses en de onderzoeksmethodes die wellicht tot nieuwe collectieve inzichten en beslissingen kunnen leiden. Het beslissingsproces en de bijbehorende informatie staat open voor iedereen. De samenleving wordt hierin gesteund door vrij toegankelijke geavanceerde onderzoekscentra die samenwerking en persoonlijke ontwikkeling motiveren. Het is vergelijkbaar met het concept van Khan Academy, maar dan een grote sprong voorwaarts.
De kern van het debat tussen de Oostenrijkse economische school en een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) draait om het "economisch calculatieprobleem", zoals oorspronkelijk geformuleerd door denkers als Ludwig von Mises en F.A. Hayek. Zij stelden dat een economie zonder prijsvorming niet efficiënt kan werken. De visie van een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) stelt hier de aard-economie tegenover: een model waarbij maatschappelijke beslissingen niet gebaseerd zijn op vluchtige factoren zoals geld of politieke stemmen, maar op de wetten van de natuur. Om dit te realiseren, fungeert de wetenschappelijke methode als het fundament voor betrouwbare kennis. Door middel van processen zoals peer-review en reproduceerbare resultaten biedt de wetenschap een manier om de fysieke werkelijkheid te begrijpen die vrij is van persoonlijke meningen of politieke kleuren.
In dit model vormt een mondiale, decentrale "digitale tweeling" het instrument om de werkelijke staat van de beschikbare resources op onze planeet continu te monitoren. Deze objectieve informatie vormt de basis voor een open-source samenleving. Hierbij gaat het niet louter om software, maar om een model van volledige maatschappelijke participatie waarbij de blauwdrukken van onze samenleving voor iedereen toegankelijk zijn. Iedereen kan actief meewerken aan het ontwerpen en verbeteren van oplossingen, ondersteund door vrij toegankelijke onderzoekscentra en open kennisbronnen. Deze benadering vindt een fundamentele bondgenoot in het Stoïcisme, een filosofische stroming die ruim tweeduizend jaar geleden in het oude Griekenland en Rome ontstond. Door de geschiedenis heen heeft het Stoïcisme een reputatie opgebouwd als een onverwoestbaar moreel fundament voor zowel leiders als burgers, omdat het stelt dat we moeten leven in overeenstemming met de natuurlijke orde om als samenleving te floreren.
Deze visie vraagt echter om een kritische zelfreflectie. Sociologisch gezien rust het model op de aanname dat menselijk gedrag primair wordt gevormd door de omgeving. Hoewel we weten dat de hersenen neuroplastisch zijn, wat betekent dat ze fysiek veranderen en zich aanpassen, moeten we waken voor een te eenzijdige focus op opvoeding alleen. Een eerlijk model moet erkennen dat onze genetische "hardware" een rol speelt in hoe we prikkels verwerken. Het risico bestaat dat een systeem dat enkel uitgaat van de omgeving, de complexiteit van onze biologische driften onderschat. Op dit punt biedt het Stoïcisme een noodzakelijke aanvulling door de nadruk te leggen op zelfbeheersing en het rationele denkvermogen, oftewel ons menselijk vermogen om logisch en objectief na te denken los van onze instincten. Deze filosofie leert individuen al sinds de oudheid om rationele keuzes te maken die bijdragen aan het algemeen belang.
Filosofisch gezien roept de focus op objectiviteit ook de vraag op wie deze "objectiviteit" definieert. Zonder de juiste waarborgen kan een focus op technische efficiëntie doorslaan naar een technocratie, een bestuursvorm waarin experts bepalen wat het "goede leven" is, wat ten koste kan gaan van de individuele vrijheid. De grootste uitdaging voor een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) is daarmee de vraag of alle maatschappelijke keuzes wel reduceerbaar zijn tot technische en wetenschappelijke problemen. De wetenschappelijke methode kan de gevolgen van een keuze feitelijk in kaart brengen, maar kan niet altijd bepalen welke menselijke waarden prioriteit moeten krijgen. In een dergelijk systeem moet er ruimte blijven voor waarden zoals altruïsme, het onbaatzuchtig handelen in het belang van anderen, zonder dat dit wordt gedicteerd door de uitkomst van een berekening alleen.
That which is not good for the bee-hive, cannot be good for the bee.
Dit is waar de Stoïcijnse deugdethiek het model versterken. Bij deze vorm van ethiek ligt de nadruk niet op kille regels of algoritmes, maar op het actief ontwikkelen van een sterk moreel karakter en kwaliteiten zoals rechtvaardigheid en wijsheid. Waar de wetenschappelijke methode de objectieve basis voor onze kennis levert, biedt het Stoïcisme het morele kompas voor de open-source samenleving die de oplossingen zelf vormgeeft. Het Stoïcisme streeft hierbij naar Eudaimonia, een vorm van diep menselijk floreren waarbij het individu de beste versie van zichzelf wordt voor de gemeenschap. Zo kan een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) een samenleving vormen die niet alleen technisch efficiënt is, maar ook moreel gegrond in de eeuwenoude wijsheid uit onze geschiedenis.
De grote transitie die de Zeitgeistbeweging voorstelt is door de vele onvoorspelbare variabelen niet makkelijk; er zijn echter trends die indirect een transitiepad vergemakkelijken. De Zeitgeistbeweging heeft als doel de trends naar een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) kenbaar te maken en de culturele verandering daarvoor bij te staan. Het is belangrijk dat we deze richting opgaan. Het is mogelijk dat de samenleving het conflict tussen de markt- en aard-economie niet erkent en daarom blijft instemmen met een een oneindige groei-economie. Daarom zetten we ons in als een educatieve beweging om de weg vrij te maken voor deze noodzakelijke verandering.
De onderstaande vijf economische trends zijn significant genoeg dat ze het toestaan om het huidige systeem te ontgroeien.
Overgang van de nadruk op arbeid voor inkomen naar de inzet van geavanceerde automatisering. Het doel is om de productiecapaciteit te maximaliseren en menselijke fouten te minimaliseren terwijl de algehele efficiëntie op de planeet stijgt.
Overgang van de nadruk op eigendom naar de nadruk op strategische toegang. Door producten als een dienst aan te bieden, kunnen we de levensduur van goederen maximaliseren en de productiedruk op de planeet verminderen, terwijl de algemene beschikbaarheid voor iedereen toeneemt.
Overgang van data-hamsteren naar een model van volledige maatschappelijke participatie binnen een open-source samenleving. In dit model zijn de blauwdrukken van onze steden en sociale structuren voor iedereen toegankelijk. Het doel is om innovatie te maximaliseren door collectieve bijdragen van de gehele samenleving.
Overgang van globalisering naar lokalisatie, met nadruk op een decentraal productie- en logistiek netwerk. Het doel is om de distributie-efficiëntie te maximaliseren en onnodig transport en afval te verminderen.
Overgang van gefragmenteerde gegevensoverdracht naar volledig geïntegreerde systemen. Met behulp van een "digitale tweeling" van de planeet krijgen we direct feedback van sensoren, waardoor we rationele beslissingen kunnen nemen op basis van de werkelijke staat van de planeet om de totale economische efficiëntie te verhogen.
In het verleden zijn drie mogelijke fases aangekaart voor de chapters van de Zeitgeistbeweging. De eerste fase waar we grotendeels nog in zitten is een informatie- en organisatiefase. De tweede fase is de projectfase, waar we deels in zitten. De derde fase is een extensie van de eerste projectfase, waarin acties groter worden aangepakt.
Wat je zelf kunt doen, is kritisch kijken naar je eigen rol binnen het huidige systeem. Overweeg je keuzes op het gebied van consumptie, arbeid en educatie. Door te kiezen voor duurzame alternatieven en het Stoïcijnse ideaal van karaktervorming en rationeel handelen na te streven, help je de weg vrij te maken voor een rechtvaardige en houdbare toekomst op onze planeet.
De onderstaande ideeën zijn slechts persoonlijke suggesties om het pad richting een Natural Law/Resource Based Economy (NL/RBE) te vergemakkelijken. Evalueer deze suggesties zorgvuldig of ze een verstandige keuze voor jou zijn. Duurzaam zijn kost in veel gevallen meer geld. Minder vlees eten is niet per definitie gezonder. Laat je bij elke overweging adviseren door een deskundige. Houd rekening met je persoonlijke situatie; de Zeitgeistbeweging is niet aansprakelijk voor jouw keuzes.