Systemische problemen en oplossingen

Het is makkelijk om een goed en beschaafd persoon te zijn als het met jezelf en je omgeving ook goed gaat. Relatief gezien hebben we het in Nederland erg goed, ook vandaag de dag. Toch zien we helaas een verschuiving. We zien torenhoge inflatie en een oververhitte huizenmarkt. Naast dit huizentekort zien we tegelijkertijd een krappe arbeidsmarkt, met te weinig mensen om al het werk te doen. Dit leidt tot extra werkdruk en dus meer stress. We zien ook hoe asielzoekers buiten moeten slapen zonder perspectief, een gebrek aan perspectief dat ook veel Nederlanders ervaren. Daarnaast bracht de droge zomer nog meer problemen, zoals een watertekort in Europa. Verder piekt corona mogelijk weer in de winter. Nu we het toch over de winter hebben: daar komt de instabiele energiemarkt nog bij, waarbij we niet meer kunnen rekenen op Russisch gas door de oorlog en mogelijk ook minder duurzame energie uit Noorwegen. Ook is de dreiging van klimaatverandering nog niet voorbij; deze wordt erger omdat er geen betekenisvolle acties worden ondernomen, want economische groei staat voorop. Dit wordt wellicht een grote uitdaging voor de EU en de rest van de wereld. Zijn we in staat om middelen met elkaar te delen en solidair te blijven? Of geven we onze idealen op zodra het lastig wordt?

We zagen al onrust tijdens de ergste dagen van de coronapandemie. Ook zagen we veel onrust rond de stikstofcrisis. Door al deze onzekerheid loopt de populariteit van populistische partijen op, en nepnieuws maakt dit instabiele klimaat niet beter. Een democratie werkt immers het beste als men goed geïnformeerd is. In de politiek is het al lastig om over harde en ongemakkelijke feiten te praten, want de publieke opinie weegt zwaar mee. Als de helft van de samenleving bijvoorbeeld zou geloven dat de aarde plat is, dan zouden politici wellicht de neiging hebben om daar een neutrale mening over te uiten: "de aarde is een beetje rond en een beetje plat". Zo kunnen ze genoeg mensen bereiken, ongeacht of het waar is of niet.

Winston Churchill zei ooit:

Democracy is the worst form of government, except for all the others.

Toch bestaat er al lange tijd een alternatief dat zich heeft bewezen als manier om als gemeenschap tot goed onderbouwde conclusies te komen: wetenschap. In de wetenschap komt men tot conclusies op basis van meetbare en reproduceerbare data; in de politiek kun je al tot een conclusie komen op basis van slechts een subjectieve mening. Aanvallen op de persoon hebben in de wetenschappelijke methode weinig zin, in tegenstelling tot in de politiek, waar dat wel invloed kan hebben. In de wetenschap moet men het over de inhoud hebben en bewijzen of iets waar is.

Wat wij van de Zeitgeistbeweging voorstellen, is een ander systeem: een economie op basis van de hulpbronnen die we hebben. Deze hulpbronnen worden nauwkeurig in kaart gebracht, en hun hersteltempo is bekend. Op deze manier bewaak je de beschikbaarheid van de middelen die essentieel zijn voor een stabiele samenleving, zoals schoon drinkwater, voedsel, energie, onderwijs, transport, zorg en huisvesting. Dit is een technisch proces, dat op de meest duurzame en efficiënte wijze ingevuld zou moeten worden. De samenleving heeft verder inbreng via het wetenschappelijke proces, waaraan iedereen gemotiveerd wordt deel te nemen via vrij toegankelijke geavanceerde onderzoekscentra.

Lees er hier meer over!